Jaarverslag

In een tijd waarin steeds meer contact via AI en chatbots verloopt, kiest Woonwaarts bewust voor een persoonlijke aanpak. Het klantcontactcentrum (KCC) en de wijkbeheerders hebben daarin een sleutelrol. Jens Hazeborg (links) werkt bij het KCC en beantwoordt telefoontjes en mails. Kemal Çelik (rechts) is sociaal wijkbeheerder in Nijmegen en spreekt veel mensen in de wijk. 

Jens: ‘Bij het KCC komen alle vragen binnen via één telefoonnummer en mailadres. Soms gaat het om iets praktisch, zoals een lekkende kraan. Dan plan ik een afspraak met een vakman. Maar er zijn ook vragen die complexer zijn of langer spelen, zoals burenoverlast. Dan probeer ik eerst goed te luisteren en door te vragen, zodat ik begrijp wat er precies speelt en hoe we kunnen helpen.’

Kemal: ‘Als wijkbeheerder ben ik tachtig procent van de tijd in de wijk. Daardoor kennen veel mensen me en weten ze me makkelijk te vinden. Vaak krijg ik al signalen voordat problemen groter worden. Dan kijk ik samen met de bewoner naar een oplossing. In sommige gevallen verwijs ik door naar een andere organisatie voor de juiste begeleiding of zorg.’

Jens: ‘Wij kunnen niet alles oplossen, maar vaak helpt het dat de bewoner zijn verhaal kan doen. Ik luister en denk mee. Zo ontstaat er ruimte voor iemand om zelf een volgende stap te zetten. Ik geef ook altijd aan hoe het verder gaat met een melding of vraag. Het gebeurt regelmatig dat mensen me later terugbellen om te vertellen dat het opgelost is. Dat vind ik mooi.’

Kemal: ‘We organiseren ook activiteiten in de wijk. In de Muntbuurt bijvoorbeeld hebben we een afvaldag gehouden. We plaatsten een container zodat bewoners makkelijk spullen konden weggooien. Daar werd goed gebruik van gemaakt. Laatst ging ik bij een bewoner langs voor een klein probleem in huis. Uiteindelijk luisterde ik drie kwartier met volle aandacht naar haar levensverhaal en beloofde: ‘ik kom terug voor deel twee!’’

Wil je meer lezen over hoe we er in 2025 waren voor bewoners? Lees dan hoofdstuk 2.1 van het jaarverslag

Meer dan 52 jaar woonde Dinie Lamers (links) in een eengezinswoning in Druten. Sinds juni 2025 woont ze een paar straten verderop, in het nieuwe woongebouw De Heuvel. Ze maakte deze stap met hulp van Inge Besselink (rechts), verhuiscoach bij Woonwaarts. 

Dinie: ‘We woonden met plezier in onze vorige woning, maar het huis werd te groot. Met een trap, een zolder en een tuin die onderhouden moest worden. Samen met mijn man had ik al eens een gesprek gehad met verhuiscoach Inge. Nadat mijn man was overleden en ik hoorde dat De Heuvel hier gebouwd zou worden, wist ik: deze kans krijg ik niet meer. Ik kon in mijn eigen buurt blijven én kleiner gaan wonen.’

Inge: ‘Ik vraag mensen vaak: stel dat je morgen wakker wordt in je ideale woning, hoe ziet die eruit? Zo help ik bewoners vooruit te kijken. Ik geef daarnaast praktische informatie, bijvoorbeeld over het verdeelsysteem en de voorrang via Van Groot naar Beter. Soms is één gesprek genoeg, soms duurt het jaren voordat mensen ermee verder gaan.’

Dinie: ‘Ik heb nu alles gelijkvloers, een mooi balkon en twee slaapkamers. Dat laatste vond ik belangrijk, want zo kunnen de kleinkinderen blijven logeren. Waar ik ook blij van word: ik heb meer tijd voor mijn hobby’s. Ik hou van handwerken, kleien en tekenen. Daar kwam ik in het grote huis nooit aan toe, er was altijd iets te doen.’

Inge: ‘In de eengezinswoning die Dinie achterliet, zijn nieuwe bewoners gekomen die vanwege de herstructurering van Neerbosch-Oost moesten verhuizen. Zo zorgen we voor doorstroming en helpen we bewoners aan een passend thuis.’

Dat het voor Dinie past, daarover is ze duidelijk: ‘Ik heb geen dag spijt gehad.’

Wil je meer lezen over hoe we er in 2025 waren voor doorstromers en woningzoekenden? Lees dan hoofdstuk 2.1 en 2.3 van het jaarverslag

Als actieve huurdersorganisatie is Huurdersbelangen Beuningen Druten (HBD) een belangrijke samenwerkingspartner voor Woonwaarts. Wijkregisseur Geertje Nijnens van Woonwaarts en HBD-bestuursleden Berry van de Broek, Hans Peereboom en Jos Schiks gingen met elkaar in gesprek over hoe zij de samenwerking ervaren.

De basis voor de samenwerking ligt in de meerjarenprestatieafspraken die Woonwaarts maakt met de gemeenten en de huurdersorganisaties. Geertje: ‘Die vormen het kader voor keuzes over bijvoorbeeld nieuwbouw, woningtoewijzing en betaalbaarheid. De afspraken werken we uit in een concreet jaarplan.’

Twee keer per jaar schuift Geertje aan bij het overleg van HBD. Ook tussendoor weet iedereen elkaar te vinden. Jos: ‘Geertje betrekt ons goed bij de keuzes en afwegingen. Als we vragen hebben, krijgen we snel antwoord of verwijst zij ons door naar de juiste persoon.’

HBD vangt signalen op vanuit alle kernen van de gemeenten Beuningen en Druten en deelt die met Geertje. Of het nu om kleinere ongemakken of grote zorgen gaat. Berry: ‘We krijgen regelmatig vragen. Eén grote zorg was de huurverhoging van 2025. Die was voor sommige huurders te zwaar. Daar zijn we als HBD voor opgekomen. Woonwaarts kwam met een voorstel waarover we konden meedenken, daardoor voelden we ons serieus genomen.’

Ook bij nieuwbouw denkt HBD mee, zoals bij de twee woongebouwen die in 2025 in Druten zijn opgeleverd. Daarnaast onderzoekt Woonwaarts de mogelijkheden om bestaande woningen beter te benutten, bijvoorbeeld door woningdelen en hospitaverhuur. Hans: 'Daar zijn we heel blij mee. Het vergroot de kansen voor woningzoekenden.’

HBD bestaat nu twee jaar. Jos: ‘Het was in de beginperiode even zoeken. Woonwaarts heeft ons toen uitstekend geholpen, onder andere met een deskundig begeleider en cursussen. We groeien in onze rol.’ Hans: ‘We werken open en transparant samen. Je hoeft het niet altijd met elkaar eens te zijn, als je maar eerlijk kunt zijn.’

Wil je meer lezen over hoe we in 2025 samenwerkten? Lees dan hoofdstuk 5.1 van het jaarverslag

In Catharinahof, een voormalig Dominicanessenklooster in Nijmegen, wonen zo’n 75 ouderen met en zonder religieuze achtergrond zelfstandig samen. In 2025 kreeg de ontmoetingsruimte een grondige make-over. Secretaris van de bewonerscommissie Arnold Roozendaal en Woonwaarts-coördinator Ellen van den Boogaard vertellen erover.

Ellen: ‘De ontmoetingsruimte werd veel gebruikt, maar was gedateerd. Met vloerbedekking die er al lang lag en oude stoelen en tafels. De bewoners sparen maandelijks in een gezamenlijke pot. Met dat geld is de ruimte vernieuwd met onder andere een mooie vloer, nieuwe tafels en stoelen, een leestafel en een zithoek. Als Woonwaarts namen we het nieuwe keukenblok voor onze rekening.’

Arnold: ‘Woonwaarts heeft zich ruimhartig opgesteld. De samenwerking, ook met de aannemer erbij, verliep in alle openheid. We bespraken scenario’s: wat kan wel, maar wat kan ook niet? Soms vroeg dat om creatieve oplossingen, waarbij we ons vanuit de bewonerscommissie goed betrokken voelden. Die transparantie en eerlijkheid vond ik heel prettig. Er was altijd respect voor elkaars rol. We hebben het samen gedaan.'

Ellen: ‘De ontmoetingsruimte is het hart van het huis. Hier drinken bewoners samen koffie en eten ze tussen de middag. Ook vieren we hier verjaardagen en organiseren we bijeenkomsten zoals ‘Het verhaal van…’. Daarin vertellen bewoners over hun leven en interesses. Op dinsdag is er nu ook een spelletjesmiddag.’

Arnold: ‘Als het me gegeven is, ga ik nooit meer weg uit Catharinahof. Het is een fantastische gemeenschap. Ik vind het belangrijk dat er een gezamenlijke ruimte is waar mensen makkelijk naartoe kunnen en graag komen. In de ontmoeting tussen mensen ontstaat iets: aandacht voor elkaar, gesprekken - ook op een dieper niveau. Het kleine goede, wat we als mensen voor elkaar kunnen betekenen, gebeurt hier.’

Wil je meer lezen over wat we in 2025 deden voor wijken, ontmoeting en leefbaarheid? Lees dan hoofdstuk 2.7 van het jaarverslag